Sofaliv på nyåret

Æsj.

Eg er visst ikkje heil udøydeleg... Eg som ikkje merka noko til svineinfluensa og ikkja har vore sjuk ein einaste dag heile hausten. Sett bort ifrå nokre "slække" dagar. Men idag måtte eg kapitulere og innsjå at eg har fått eit magevirus. Så etter ein del timar horisontalt på sofa med trykking på strategiske fotsoneplassar, skifta eg til vertikal stilling på sofa, og surfar no på nett. Men eg er sjuk altså.

Venninna mi seier at hennar gutar er "litt mann" når dei er sjuke. Ja, og då meiner ho at dei ikkje er såååå sjuke som dei skal ha det til. Trur eg er litt mann no. Det er jo fint då. Med ein mann som vartar opp....

Det er nesten så ein skulle vore sjuk litt oftare. Dessuten så vert det jo blogging og då.

Jaja, eg har no på nyåret innsett at eg er eit sosialt dyr. Eg er god på tebesøk, og har jo så klart eigen te og tekopp hjå nokre vener. Så skal masteroppgåva verte ferdig må eg desosialiseres. Trur det vert hardt.

Nyårets debatt har eg berre sett konturene av.. og resultatet av. I Ságat som siterer frå ein debatt på facebook. Eg likar å sjå sjølve kjeldane, men er visst ikkje ven med rette person. Eg innser at det er litt dumt å inviterte til venskap berre for å sjå debatten på sida hans.

Nyårets moves står nokre av dei små englebarna(les: elevane) for. Er ein stoooor fan av Michael Jackson, så må ein jo berre lære seg å danse som han, og vise fram for klassen. Englebarna står for øvrig også for nyårets kunstverk. Riktignok dei eldre då. Dessuten innkasserer dei og nyårets sjarmis.

Fin kvardag. Om enn heftig - og begeistret.

Nyårets party: Tupperwareparty. Geniale ting. Ein finn jo ut at en treng så mykje ein ikkje visste ein trengte. Eg er jo då ein genial salatbolle rikare. Men inst inne må eg seie at tupperware ikkje er heilt min greie. Dei kunne hatt litt retro- mønster i det minste. Då hadde det vore meir interessant. Dessuten så har eg tenkt at det kanskje er betre å dra på dildo-party, men det må eg for guds skuld ikkje seie så høgt.

Nyårets shopping er ein brun recliner. Ok- eg innrømmer det,eg er blitt litt satt. Men vi kjøpte berre ein, og dessuten er den brun og ikkje svart. Er jo nesten prinsipiell motstander av svart... Ja, er ikkje recliner ein satt-greie? Å nei. Men mann foreslo her om dagen at vi skulle byrje å spele lotto.......

Nyårets gjenger heiter Mari. Ho går og går og går. På tur. Og dreg med seg ei til tider lat prestefrue. Så då vert det slutt på sofaliv. Og kanskje eg til og med bloggar om noko anna enn meg sjølve?

Når eg vert frisk. For i kveld skal eg vere litt mann, og strekke mine syke føter til fin mann, og hinte om fotmassasje.

Eg er jo sjuk må vite.

Jul i Prestegård

Puhh... endeleg: Julefred i prestegård.

Eg elskar å bu i eit stort hus, bortsett fra når det skal vaskast og ryddast. Det er jo slik at når ein har stor plass, så kan ein rote på større flatar, og difor tek det sin tid før ein oppdager at det trengs å ryddast. Men med musikk på øyret og mat i magen, så vart prestegården rein og pen. I alle fall rein nok. Eg er for øvrig ikkje så alt for god på å vaske vindaugane, men eg fann ut at det ikkje er noko vits å bruke så mykje tid på dei. Det er jo for det meste mørkt alikevel. Dessuten så er det ikkje noko vits å bruke mykje tid på å vaske noko, når ein truleg ikkje ser så stor forskjell alikevel.

Men no er det jul i prestegård. Den er pynta så fin. Med englar, juleljos, raude ljos, raude dukar og dyp dyp raude rosar. Ja, og så noko dill-dall då. Som glitrar. Eg er jo tross alt litt dallete av meg.

Prosjekt JULETRE vart det ikkje noko av. Læstadianer- Kirsti forstår fortsatt ikkje poenget med juletre, og prest har no heller ikkje dratt inn noko juletre. Så dei raude glitter-julestjernene eg kjøpte på sal på nyåret pakkes berre vekk- i tilfelle det kjem juletre neste år. For sjøl om eg ikkje forstår meg så mykje på juletre, så forstår eg meg på pynting og sånn.

Vi har julekaker til påske- minst! Ti- 10- sortar fann eg ut, så vi er over det magiske sju- talet. No skal ikkje eg skryte på meg alt dette då... Dei fleste av dei har ikkje kome ut av ovnen vår, men inn gjennom døra. Baka av nokon fantastiske vener og Buafolk.

Åhhh vi er så heldige!

Så jul i prestegård er jo ingen sak å fikse. Men det hadde vore betre om vi hadde starta litt tidlegare. Men neste år.... ja, så klart skal ALT skje neste år! ;)

Så no er det tid for høgtid, og stille og rolege dagar. For prestefruen. Presten har jo høgsesong no, så han har eit og anna å gjere.

Så: Gooood jul :)

Jubileumsgåve til Samisk hus i Oslo

Ah... budsjettbehandling på Sametinget er dagens program. Tall hit og tall dit. Nokon der ute som høyrer på?

I allefall:

NSR vil auke støtten til Samisk Hus i Oslo med 100 000. Det er ein svært passende gåve til ein 5-årsjubilant.

Samisk Hus i Oslo har no i helga 5-årsjubileum, og har lagt opp til ei storstilt feiring. Det er ein viktig møteplass for samar i Oslo, ja og for samar i området kring Oslo og. Samisk hus har i løpet av dei fem siste åra fått ein viktig rolle som samisk kultur- og språkbærer.

Det samiske miljøet i hovudstaden er stort og mangfoldig. Vi i NSR meiner eit stabilt kulturhus som er sikra drift- og utvilkingsmuligheter nettopp er viktig for det samiske miljøet i Oslo. Samisk hus er dessuten også et "vindu" som viser kva som rører seg i det samiske miljøet idag.

Det er slik at fleire og fleire samar busetter seg i dei store byane. Derfor må Sametinget ha ein aktiv bypolitikk. Så kanskje ta ein titt på NSR sin bypolitiske plan?

Vil fleirtalet vere med på jubileumsgåva til Samisk hus i Oslo?

Smileys from Parliament :)

Ein av AP sine representantar meiner at vi i NSR er så sure og grinete. Eg syns nok ikkje eg gjer anna enn å gå rundt og smile. Men men.. det er jo sikkert ikkje såååå enkelt å være i posisjon og at nokon andre kritiserer og pirker på det dei gjer.

Men dei må tåle kritikk.

Dei må tåle at nokon stiller spørsmål.

Og dei må tåle at vi opposisjonspolitikere gjer jobben vår. Det er jobben min. Det er det veljarane har valt meg for at eg skal gjere, og eg for meir enn god nok møtegodtjering.

Vel.. er vi så sure?
På tampen av plenums første dag presenteres herved nokon NSR-smileys from parliament.


Trond Are har eit lurt smil:

Eg syns eg alltid smilar:

Sjarmis- smil frå Miriam:

Rolf og Silje Katrine er nøgde på si første ordentlege plenumssamling:
Smil frå Østre Valkrins:

Påklistra Guvsám- smil:

Åge smilar nok enda breiare om valkrinsen hans får eit nytt og betre namn:

Give it a chance baby!

Eg forsøker HENNE. Trur ikkje eg har gjort det før. Kanskje det er noko eg kan like?

Eg har lenge forsøk å finne meg eit magasin, sånn typisk kvinnemagasin som eg kan lese, og til og med like å lese. Men eg har ikkje lyktes- hittil. For nokre år sidan var eg på øyane uttafor oslo med nokre venninnar, og las WOMAN. Då vart eg faktisk litt begeistra, og tenkte at jajamen, no skulle eg kan byrje å lese WOMAN. Men etterpå har eg ikkje vore særleg imponert.

No innser eg at det kanskje er fordi eg berre har lese på framsida…...

Men til mitt forsvar.. Framsida på eit magasin skal jo tiltrekke lesarane, og eg treng strengt tatt ikkje 10 hotte tips for å bevare kjærleiken i vinterkulda. Og eg treng heller ikkje å lære korleis eg skal få orgasme. Ikkje treng eg 40 sider om dei nyaste hotte sminketipsa heller.

Så eg har vore nokre gongar på magasin-ein-kan-lese-jakt. Eg vert nemleg litt usikker på kvinneblada. Er nokre av dei mest for fjortissar? Ja, og Allers og Hjemmet er sånn som mamma kjøper, så det er eg heller skeptisk til. Se&Hør og Her&NÅ er eg prinsipiell motstander av. Sjølv om det er kjekt å lese når eg er på besøk.

Så eg har som regel endt opp med NyTid eller ei pocketbok.

Men no har eg altså lese om Mrs. Prada og hennar rutsjebane. Eg har jo faktisk Prada-briller fann eg nyleg ut, så det er jo greitt å vite litt om kven designeren bak det viktiste hjelpemidlet mitt er. Dessuten så har eg funne ut at Stig Inge Bjørnebye ein likanes kar. Med kule klede.

Så sjøl om eg ikkje er så alt for oppteke av å ha julekjole med gull og paljetter, så synst eg at ein godt kan betale 69 kroner for å lese HENNE. Dessuten så fekk eg julegavetips til den minst like kule og likanes kjæresten min.

Får vi eit samisk filmfond?

NSR vil ha eit samisk filmfond. No har vi foreslått det på Sametinget, og i morgen tidleg skal posisjonen svare om dei vil ha eit filmfond dei neste fire år. Vil dei eller vil dei ikkje?

Men vi i NSR vil ha meir samisk film, og vi vil ha eit samisk filmfond. Film når ut til eit bredt publikum. Film dokumenterer, og film formidlar.

Vil ein satse på samisk språk, samisk kultur og samisk tradisjonskunnskap på ein gong, så sats på samisk film!

Miljøsamer

Sametinget får no kritikk for at vi er så engasjerte i internasjonale klimaspørsmål, at vi gløymer forpliktelser vi har lokalt. Kjell Østmø forventer at Sametinget som eit politisk organ, opptrer som eit godt døme og viser korleis øvrig befolkning skal te oss i kvardagan.

Det er bra at Sametinget er engasjert i miljøsaka internasjonalt, men eg er einig i at vi burde gjort meir her heime.

Men kva kan vi gjere? Jovisst, det er ein del vi som politikere kan gjere, så eg er totalt ueinig med rådsmedlem Larsen som seier at det ikkje er vår oppgåve.

Vi kan jo starte med at Sametinget vert eit miljøfyrtårn. Dessuten så kan Sametinget aktivt støtte samiske organisasjonar som jobber med miljø.

Ja, når vi politikere møtes i Karasjok, har vi ofte seminarar om det ene og det andre. Kvifor ikkje ha eit seminar, ja kanskje til og med folkemøte kor vi diskuterer korleis kvar enkelt same kan teke vare på miljøet- sånn i kvardagen. Det finst mykje ein kan gjere, og heilt sikkert ein heil del som eg ikkje kjem på no i farta. Men om vi politikere går foran som førebilete, så vil kanskje andre følgje etter?

Det er i allefall fort gjort å gå inn på Grønn Hverdag sine sider, og sjå etter tips. Eller berre rett og slett leve som áhkkoen min.